مجله خبری مساجد

زندانی کردن سادات حسنی
منصور را اول کسی دانسته‌اند که در طی خلافتش، فی مابین عباسیان و علویان فتنه انداخت، در حالی که پیش از آن، در بین‌شان وحدت و دوستی برقرار مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود.[۲۰]

منصور کلیه فرزندان امام حسن(ع) -غیر از نفس زکیه و ابراهیم (فرزندان عبدالله محض) که مخفی گردیده بودند- را بازداشت کرد، به زنجیر بست، و با خواری به حیره آورد و به زندان انداخت و آن قدر بر آنها دشوار گرفت که شب را از روز گشوده رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد نمی‌شناختند.[۲۱]

قتل ابومسلم
ابو مسلم خراسانی از رقیبان منصور به شمار می‌آمد و از فرصت سفاح میان آن دو کدورت ساخت‌و‌ساز گردیده و از طرفی توان فراوان ابومسلم مایه نگرانی دستگاه خلافت گردیده بود. از این رو منصور در سال ۱۳۷ق ابومسلم را به قتل رساند.[۲۲] قتل ابومسلم برای منصور بسیار گران به پایان رسید به دلیل آن که ابومسلم رهبر سیاسی نظامی و حتی پیشوای فقهی خراسانیان محسوب میشد و در طول منصور و بعد از وی، قیام‌­های بخش اعظمی در خونخواهی وی شکل گرفت که اثار و اشتباهات بخش اعظمی برای عباسیان به وجود آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد آورد.[۲۳]

ایجاد کرد بغداد
ساختن شهر بغداد از مهم ترین شغل های منصور بود. عباسیان از مجال به حکومت وصال خویش به برهه زمانی سیزده سال، سوای پایتخت بودند تا اینکه بغداد را سازه نهادند. منصور در ساختن این شهر علت‌های سیاسی، نظامی، انتقادی و آب و هوایی داشت.[۲۴]

او ساختن پایتخت را در سال ۱۴۵ق شروع کرد و هزاران پرسنل، صنعتگر، نجار و آهنگر از شهرهای متعدد را استخدام کرد. فعالیت ساختن بغداد چهار سال زمان برد و در ۱۴۹ق نقطه نهایی یافت.[۲۵]

قیام‌ها بر ضد وی
کودتا عمویش عبدالله
به طور همزمان با روی شغل وارد شدن منصور، عموی وی عبدالله بن علی در صدد وصال به خلافت بود. او که نقش بسزایی در استواری محور‌های توان بنی عباس جاری ساختن کرده بود، انتظار داشت که بعد از سفاح به خلافت رسد. او که به امر سفاح با لشکری تبارک به شام رفته و مهیا پیکار با عموم این حوزه‌ بود، بعد از شنیدن خبر فوت سفاح بی­‌تفکر گروهی از نزدیکان و فرماندهان سپاه خود را بدون چاره کرد سند دهند که سفاح او را به ولیعهدی برگزیده میباشد[۲۶] و لذا عموم شام با وی بیعت کردند. منصور در قبال این خطر دورازشوخی، ابومسلم خراسانی را با وجود کینه‌ای که از وی داشت به نزاع عبدالله ارسال کرد تا بدین وسیله از دست هر دو یا این که دست کم یک کدام از آن ها نجات یابد. ابومسلم با زیرکی سیاسی و نظامی بر عبدالله غالب شد و عبدالله به سمت بصره فرار و گریز کرد و ابعاد در زندان منصور کشته شد.[مستلزم منبع]

قیام نفس زکیه
نوشته‌ی علمیٔ مهم: قیام نفس زکیه
قیام نفس زکیه، اول قیام علویان علیه خلافت بنی عباس بود. بعداز قول‌شکنی عباسیان در تفویض خلافت به نفس زکیه،(از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) که با وی تحت عنوان مهدی، بیعت گردیده بود) وی در سال ۱۴۵ق در شهر مدینه علیه منصور عباسی قیام کرد البته سرنوشت به یار بخش اعظمی از طرفدارانش کشته شد.[مستلزم منبع]

قیام ابراهیم بن عبدالله
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: قیام ابراهیم بن عبدالله
قیام ابراهیم بن عبدالله دومی قیام علویان علیه خلافت بنی عباس بود. ابراهیم که از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) بود، بعداز اخوی خویش نفس زکیه در قبال منصور عباسی در بصره قیام کرد. در‌این قیام توده متعددی از زیدیان، معتزلیان و تنی چند از فقهای بنام کمپانی داشتند البته در غایت قیام به فیض نرسید و ابراهیم در سال ۱۴۵ق در حیطه باخمرا در اطراف کوفه کشته شد.[مستلزم منبع]

زندانی کردن سادات حسنی
منصور را اول کسی دانسته‌اند که در طی خلافتش، فی مابین عباسیان و علویان فتنه انداخت، در حالی که پیش از آن، در بین‌شان وحدت و دوستی برقرار مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود.[۲۰]

منصور کلیه فرزندان امام حسن(ع) -غیر از نفس زکیه و ابراهیم (فرزندان عبدالله محض) که مخفی گردیده بودند- را بازداشت کرد، به زنجیر بست، و با خواری به حیره آورد و به زندان انداخت و آن قدر بر آنها دشوار گرفت که شب را از روز گشوده رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد نمی‌شناختند.[۲۱]

قتل ابومسلم
ابو مسلم خراسانی از رقیبان منصور به شمار می‌آمد و از فرصت سفاح میان آن دو کدورت ساخت‌و‌ساز گردیده و از طرفی توان فراوان ابومسلم مایه نگرانی دستگاه خلافت گردیده بود. از این رو منصور در سال ۱۳۷ق ابومسلم را به قتل رساند.[۲۲] قتل ابومسلم برای منصور بسیار گران به پایان رسید به دلیل آن که ابومسلم رهبر سیاسی نظامی و حتی پیشوای فقهی خراسانیان محسوب میشد و در طول منصور و بعد از وی، قیام‌­های بخش اعظمی در خونخواهی وی شکل گرفت که اثار و اشتباهات بخش اعظمی برای عباسیان به وجود آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد آورد.[۲۳]

ایجاد کرد بغداد
ساختن شهر بغداد از مهم ترین شغل های منصور بود. عباسیان از مجال به حکومت وصال خویش به برهه زمانی سیزده سال، سوای پایتخت بودند تا اینکه بغداد را سازه نهادند. منصور در ساختن این شهر علت‌های سیاسی، نظامی، انتقادی و آب و هوایی داشت.[۲۴]

او ساختن پایتخت را در سال ۱۴۵ق شروع کرد و هزاران پرسنل، صنعتگر، نجار و آهنگر از شهرهای متعدد را استخدام کرد. فعالیت ساختن بغداد چهار سال زمان برد و در ۱۴۹ق نقطه نهایی یافت.[۲۵]

قیام‌ها بر ضد وی
کودتا عمویش عبدالله
به طور همزمان با روی شغل وارد شدن منصور، عموی وی عبدالله بن علی در صدد وصال به خلافت بود. او که نقش بسزایی در استواری محور‌های توان بنی عباس جاری ساختن کرده بود، انتظار داشت که بعد از سفاح به خلافت رسد. او که به امر سفاح با لشکری تبارک به شام رفته و مهیا پیکار با عموم این حوزه‌ بود، بعد از شنیدن خبر فوت سفاح بی­‌تفکر گروهی از نزدیکان و فرماندهان سپاه خود را بدون چاره کرد سند دهند که سفاح او را به ولیعهدی برگزیده میباشد[۲۶] و لذا عموم شام با وی بیعت کردند. منصور در قبال این خطر دورازشوخی، ابومسلم خراسانی را با وجود کینه‌ای که از وی داشت به نزاع عبدالله ارسال کرد تا بدین وسیله از دست هر دو یا این که دست کم یک کدام از آن ها نجات یابد. ابومسلم با زیرکی سیاسی و نظامی بر عبدالله غالب شد و عبدالله به سمت بصره فرار و گریز کرد و ابعاد در زندان منصور کشته شد.[مستلزم منبع]

قیام نفس زکیه
نوشته‌ی علمیٔ مهم: قیام نفس زکیه
قیام نفس زکیه، اول قیام علویان علیه خلافت بنی عباس بود. بعداز قول‌شکنی عباسیان در تفویض خلافت به نفس زکیه،(از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) که با وی تحت عنوان مهدی، بیعت گردیده بود) وی در سال ۱۴۵ق در شهر مدینه علیه منصور عباسی قیام کرد البته سرنوشت به یار بخش اعظمی از طرفدارانش کشته شد.[مستلزم منبع]

قیام ابراهیم بن عبدالله
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: قیام ابراهیم بن عبدالله
قیام ابراهیم بن عبدالله دومی قیام علویان علیه خلافت بنی عباس بود. ابراهیم که از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) بود، بعداز اخوی خویش نفس زکیه در قبال منصور عباسی در بصره قیام کرد. در‌این قیام توده متعددی از زیدیان، معتزلیان و تنی چند از فقهای بنام کمپانی داشتند البته در غایت قیام به فیض نرسید و ابراهیم در سال ۱۴۵ق در حیطه باخمرا در اطراف کوفه کشته شد.[مستلزم منبع]